Rock – Strona 6 – Rock Ad Roll

Okłada płyty Bruce'a Springsteena. Na obwolucie znalazły się prawa strona twarzy, prawe ramię i prawa strona klatki piersiowej. Bruce jednym widocznym okiem patrzy w obiektyw, ma lekko otwarte usta. Ubrany jest w skórzaną kurtkę z futrzanym kołnierzem, wygląda, jak tradycyjna pilotka. na szyi ma przewiązany szalik-apaszkę, nie bardzo ciepły, raczej bawełniany. W odsłoniętym uchu tkwi okrągły kolczyk, kółko. Lewa strona okładki to szare, zamazane tło, na którym widnieją rozmazane smugi padającego śniegu. Śnieg leży też na krótkich, szpakowatych włosach Bruce'a i jego ubraniu.

Bruce Springsteen

To bardzo osobista i intensywna płyta. I trudno się od niej oderwać, a wraz z kolejnymi odsłuchaniami wydaje się, że znowu odkrywamy coś niepowtarzalnie pięknego, przemawiającego prosto do serca. Cały Bruce Springsteen, taki, jakiego znamy od lat. Płyta osobista i jednak przepełniona melancholią, tajemnicą, tonacją mollową nawet w najbardziej energetycznych utworach. Ten nastrój to zapewne pokłosie strat, jakie stały się udziałem muzyka. Kolejne miesiące przed wydaniem „Letter to you” były dla Bossa chwilami ostatnich pożegnań z muzykami towarzyszącej mu od zawsze The Street Band. Do wieczności odeszli Clarence Clemons, Danny Federici i, przede wszystkim, George Theiss. Z tym ostatnim Boss grał przez 55 lat, razem zaczynali od muzykowania na ulicy i razem założyli pierwszy zespół Bruce’a The Castiles.

Autorzy: Robert i Karola Więckowscy

Deep Purple

Okładka płyty jest zdecydowanie minimalistyczna. Ma białe tło, na którym widnieje zaledwie kilka znaków. W centrum umieszczono czarny, wyglądający na odręczny napis. To tytuł płyty, a więc matematycznie zapisany wynik równania „= 1”. Znak równości i cyfra 1 są oddzielone spacją, jedynka została przy tym zapisana cyfrą rzymską i jest na samym środku okładki. Pod tytułem znalazła się nazwa grupy. Jest napisana kapitalikami, a otwierające poszczególne słowa D i P są większe od pozostałych liter.

Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy

Przejdź do:2024 | Przejdź do:Deep Purple | Przejdź do:Rock |

Lady Pank

Lady Pank świętuje okrągłe rocznice swego istnienia kolejnymi płytami. Na 35 urodziny pojawiła się specjalna reedycja ich pierwszej płyty; specjalna, bo na albumie, obok muzyków Lady Pank, zaistnieli również goście, m.in. Maciej Maleńczuk, Artur Rojek czy Grzegorz Markowski. Na 40 urodziny fani LP otrzymali zupełnie nowe nagrania i tak samo stało się teraz, na 45-leciew scenicznego istnienia. Znowu jest premierowy album, wszystkie piosenki zostały skomponowane przez Jana Borysewicza, on też napisał kilka tekstów. Ale aż 6 piosenek wyszło spod pióra Andrzeja Mogielnickiego, duet Borysewicz-Mogielnicki ma się wciąż znakomicie. A mija mu 45 lat wspólnej pracy, tak samo, jak Lady Pank.
Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy

Przejdź do:polska muzyka | Przejdź do:Rock |

Aerosmith

Uzależnienia od tego, co było wówczas dostępne i modne, roszady personalne, kłótnie pomiędzy muzykami – w takiej aurze Aerosmith wchodził w lata 80-te XX wieku. Zespół istniał, ale nie spieszył się z wydaniem kolejnej płyty. Wreszcie nadszedł rok 1982 i na rynku pojawiła się „Rock in a Hard Place”. Pojawiła się i dała cień nadziei, która dosyć szybko zgasła. Aerosmith nie zaprezentował nic nowego, nic przebojowego. Muzycy grali ciężej, niż kiedyś, ale nie było w tym iskry, jakiejś prawdy, radości z tworzenia muzyki. Album okazał się bardzo przeciętny, ale pozwolił zespołowi przetrwać, co w przyszłości przyniosło znakomite efekty. W następnej dekadzie w muzyce Aerosmith Znowu pojawiła się przebojowość, znowu zespół zasypał świat znakomitymi dźwiękami hard rocka, Ale na to, w 1982 roku, trzeba było jeszcze długo czekać.

Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy

Przejdź do:1982 | Przejdź do:Rock |