Deep Purple

Okładka płyty Deep Purple =1. Na białym czarny tytuł i nazwa grupy

Deep Purple

Okładka płyty jest zdecydowanie minimalistyczna. Ma białe tło, na którym widnieje zaledwie kilka znaków. W centrum umieszczono czarny, wyglądający na odręczny napis. To tytuł płyty, a więc matematycznie zapisany wynik równania „= 1”. Znak równości i cyfra 1 są oddzielone spacją, jedynka została przy tym zapisana cyfrą rzymską i jest na samym środku okładki. Pod tytułem znalazła się nazwa grupy. Jest napisana kapitalikami, a otwierające poszczególne słowa D i P są większe od pozostałych liter.

Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy
Przejdź do:2024 | Przejdź do:Deep Purple | Przejdź do:Rock |
Okładka jest grafiką, rysunkiem, wszystko jest więc precyzyjnie pozaznaczane. Od razu rzuca się zatem w oczy fakt, że znak nieskończoności jest jakby niespięty, złożony z dwóch połączonych, ale niezapętlonych części. Rozwiązanie tej zagadki nie jest specjalnie trudne, szczególnie dla fanów Deep Purple. Nieskończoność została bowiem zbudowana na logo Purpurowych, a więc tworzą ją dwie, połączone w środku litery d i p. Lodołamacz, żłobiący znak nieskończoności, jest ukazany z góry, widoczny jest więc jego pusty, w większości zabudowany pokład, nad którym góruje komin. Okręt jest na całej obwolucie niewielkim elementem. Zamarznięty akwen zajmuje zaś mniej więcej 2/3 obwoluty, nad nim rozciąga się niebo. Na horyzoncie, po lewej i po prawej stronie, z wody wyłaniają się przemrożone skały. Całość jest utrzymana w różowej czy też jasnopurpurowej kolorystyce. I jeszcze tylko nazwa zespołu i tytuł płyty. Znalazły się na tle nieba. Oba napisy są wyśrodkowane, stworzone z białych liter i umieszczone jeden nad drugim – na górze nazwa, pod nią tytuł.

Deep Purple

Muzycznie płyta składa się z 9 autorskich piosenek i jednego zapożyczenia. Deep Purple sięgnęło po cudzy utwór po raz drugi w historii swych studyjnych dokonań, pierwszy raz zdarzyło się to na początku działalności zespołu. Tym razem wybór padł na klasyczny „Roadhouse Blues” The Doors. Purpurowi zagrali go też klasycznie, bluesowo, nie starając się zacierać śladów podobieństwa do oryginału.
Przejdź do:2017 | Przejdź do:Deep Purple | Przejdź do:infinite |