Okładki

Okładka płyty. Na obwolucie znalazła się grafika otoczona wąskim, czarnym kwadratem. Od góry do połowy okładki tło jest czerwone, a od połowy w dół zielone. Przez ten pejzaż biegnie ukośnie torowisko, a na nim i po bokach tkwią jakby rozrzucone elementy lokomotywy, starego parowozu. Wśród różnych elementów są na przykład dzwon, który miał być kiedyś prawdopodobnie klaksonem, stare rury, koła etc. Z lewej strony, z głębi, wysuwa się dłoń z wystawionymi kciukiem i palcem wskazującym. Są one skierowane w prawą stronę i zdają się wskazywać  na łańcuch i koło ze strzaskanej lokomotNa górze okładki widnieje napis wykonany czarnymi, pogrubionymi literami: Funk Factory.

Michał Urbaniak

Michał Urbaniak to wybitny skrzypek jazzowy, który przez wiele lat był przekonany, że będzie saksofonistą. Okazało się, że grał świetnie na obu instrumentach. W latach 70-tych XX wieku powszechne było przekonanie, że nikt z Europy, a zwłaszcza z

Europy Wschodniej, nie potrafi grać funk’u. Aż do ukazania się płyty Urbaniaka „Funk Factory”. Wprawdzie sekcja była amerykańska: Anthony Jackson (bas) i Steve Gadd (perkusja), ale kompozycje, aranżacje pochodziły z Europy Wschodniej, pozostali instrumentaliści zresztą też. W nagraniu płyty udział wzięli: Urszula Dudziak – wokal, instrumenty perkusyjne, Bernard Kafka – śpiew, Włodek Gulgowski – klawisze, Barry Finerty – gitara oraz autor Michał Urbaniak – skrzypce i saksofony.
Przejdź do:funk | Przejdź do:fusion | Przejdź do:jazz | Przejdź do:Michał Urbaniak |
Obrazek przedstawia amorka – jasnowłosego chłopca z anielskimi skrzydłami. Chłopiec, jak na amorka przystało, ma pełne zaróżowione policzki. Co mniej typowe – ten amorek nie ma loczków – zamiast tego włosy ma ułożone we fryzurę godną gwiazdy rock’n’rolla – nieco dłuższe kosmyki zaczesane są do góry i do przodu, nad czołem zebrane w zadziorny pazur.

Van Halen

Autorką grafiki z amorkiem jest rysowniczka i ilustratorka Margo Nahas. Grafika nie powstała z myślą o okładce płyty. Została namalowana kilka miesięcy przed wydaniem albumu. Zespół wybrał już istniejący obraz z portfolio artystki. Margo Nahas zdradziła, że modelem pozującym do portretu amorka był syn jej przyjaciółki, który siedział przy stole piknikowym trzymając w dłoni cukierek w kształcie papierosa.

Autorka: Pola Zygmunt
Przejdź do:1984 | Przejdź do:Van Halen |