1978

Okładka The Clash Give Em Enough Rope Okładka przedstawia mężczyznę na koniu oraz leżącego człowieka

The Clash 

Rewolucja pod sztandarami The Clash rozpoczęła się rok wcześniej. Wtedy pojawiła się debiutancka płyta londończyków, hałaśliwa, zbuntowana, pełna młodzieńczej energii i… wyraźnie niedopracowana produkcyjnie. Drugi album, „Give 'Em Enough Rope”, podtrzymał wszystkie dobre strony debiutu i zapobiegł wcześniejszym błędom. Udało się. Londyńczycy znów przekazali światu solidną dawkę dobrego punck rocka, w porównaniu z surowym debiutem bardziej przemyślanego, mocniejszego, zahaczającego o hard rock.
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy
Przejdź do:1978 | Przejdź do:Rock |
Okładka płyty George'a Thorogood'a. Artysta jest ukazany bokiem, zdjęcie Przedstawia lewy profil twarzy artysty. Patrzy on w prawą stronę, ma duże lekko otwarte usta, jakby wydawał jakiś dźwięk. Jego oczy wydają się lekko uśmiechnięte. Jest gładko ogolony, a ciemne, dłuższe włosy opadają grzywką na twarz i lekko zakrywają z tyłu szyję. Thorogood ma na sobie zapiętą, skórzaną kurtkę. Jest ona czarna, ma kołnierz, a spod kurtki wystaje brzeg brązowego swetra

George Thorogood and the Destroyers 

„Move it On Over” to była dopiero druga płyta w karierze George’a Thorogooda i jego Niszczycieli. I, nie szukając recenzji z tamtych lat, można przyjąć z niemal całkowitą pewnością, że spotkała się ona z entuzjazmem tych, którzy po prostu lubią szybkie, nieskrępowane, trochę łobuzerskie i zdecydowanie pełne energii granie z pogranicza rocka, bluesa, boogie i nawet country. Czysty Thoroogood. Dzisiaj ta płyta wciąż kusi i zachwyca i jeśli lubi się Thoroogooda to po prostu trzeba, przynajmniej od czasu do czasu, pobujać się w rytm jego muzyki z „Move it On Over”. 
Przejdź do:1978 | Przejdź do:Blues | Przejdź do:Rock |
Okładka Płyty Bruce'a Springsteena to zdjęcie samego artysty. Stoi w samym centrum obwoluty i jest widoczny od pasa w górę. Ma na sobie białą koszulkę i czarną, prostą, wyraźnie rock and roll’ową skórzaną kurtkę. Jest rozpięta, ma podniesiony kołnierz, a Boss trzyma ręce w jej kieszeniach. Springsteen stoi wyprostowany, przodem do nas. Ma raczej krótkie, zmierzwione włosy, patrzy na wprost i jest poważny. Pasuje do punkowej stylistyki, choć nie przyjmuje jej najbardziej radykalnego image. Boss opiera się lewym bokiem o framugę lub ścianę. W tle, za nim, rysują się okno lub szklane drzwi przesłonięte jasną żaluzją, a na ścianie, o którą wspiera się artysta, wisi jasna tapeta w kwiatowe wzory.

Bruce Springsteen

Smutna to płyta, wyraźnie przesiąknięta już rodzącym się i zdobywającym coraz większą popularność punkiem. Boss nagrywając ten album jest już gwiazdą, taką pozycję zapewniła mu „Born to run”, ale nie odcina kuponów od poprzedniego wydawnictwa. „Darkness on the Edge of Town” różni się znacznie od swej poprzedniczki, a Springsteen zdaje się dawać znak, że rola gwiazdy niekoniecznie mu odpowiada. I koncertuje, koncertuje i coraz śmielej włącza się aktywnie w różne, ważne akcje społeczne.

Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy
Przejdź do:1978 | Przejdź do:Blues | Przejdź do:Bruce Springsteen | Przejdź do:Rock |