2017

Okładka płyty Dylan.pl. Ma gładkie, czerwone tło, na którym znajdują się jedynie napisy. Ten większy to nazwa grupy. DYLAN.pl jest zapisany w jakby trzech wersach. Słowo Dylan zostało podzielone na dwie części, na górze DYL, a pod nim AN z kropką na końcu. Wszystko jest zapisane czarnymi wersalikami, zajmuje niemal całą przestrzeń okładki, a litery dotykają się, są mocno ze sobą połączone

Dylan.pl

Słuchać piosenek Boba Dylana i nie rozumieć ich tekstów to jednak ogromna strata. Wraz z pojawieniem się projektu Dylan.pl polski słuchacz ma szansę jej uniknąć. Nie dostanie co prawda oryginalnego, charakterystycznego  zaśpiewu amerykańskiego barda, nie dostanie wszystkich jego utworów, ale dostanie dużo, bardzo dużo. Projekt to bowiem znakomity pod każdym względem. Inicjatorem całości jest Filip Łobodziński, to on, zafascynowany od kilkudziesięciu lat Bobem Dylanem,  przetłumaczył wszystkie umieszczone na płycie piosenki i to on grał pierwsze skrzypce w procesie dobierania muzyków. Formacja Dylan.pl powstała w 2015 roku, a w nagraniu płyty towarzyszyli jej znakomici goście: Maria Sadowska, Muniek Staszczyk, Tomasz Organek i Pablopavo.

Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy
Przejdź do:2017 | Przejdź do:Bob Dylan | Przejdź do:Dylan.pl | Przejdź do:polska muzyka |
Okładka płyty zespołu Laboratorium Pieśni

Laboratorium Pieśni

Okładka tego albumu jest taka, jak jego brzmienie – trochę tajemnicza i mistyczna, trochę poza czasem, zdecydowanie nie współczesna. To portret kobiety wykonany w technice linorytu. Na czarnym tle niezliczone białe, żółte i czerwone kreski i kreseczki tworzą obraz. Kobieta patrzy prosto na nas. Ma zagadkowy wyraz twarzy. Być może to smutek, a może po prostu spokój?

Autorka: Michalina Adamska
Przejdź do:2017 | Przejdź do:muzyka etniczna | Przejdź do:polska muzyka |
Na szarym tle w centralnym punkcie znajduje się kosmonauta. Jego strój jest nieco ciemniejszego odcienia szarości, lekko wpadający w czerń. W prawym dolnym rogu leży przewrócone krzesło. Prawdopodobnie to z niego została poderwana postać. 

Happysad

Ciało obce to siódmy album Happysad, nagrany w 2016 roku, a wydany w roku 2017. Płyta była nagrywana w ponad stuletniej stodole, w miejscowości Nowe Kawkowo. Zespół, ponownie pod okiem producenta, Marcina Borsa, nagrał jedenaście piosenek, po raz pierwszy w historii w sześcioosobowym składzie. Teledyski, które powstały do piosenek z albumu, w większości odwołują się w warstwie wizualnej właśnie do stuletniej stodoły, a więc do miejsca, w którym był rejestrowany materiał.
Przejdź do:2017 | Przejdź do:ciałoobce | Przejdź do:Happysad | Przejdź do:polska muzyka |
Na okładce jest zdjęcie artystki, Bovska ukazana w popiersiu patrzy na nas spokojnie, cierpliwie. Głowę wspiera na dłoniach, które układa w charakterystyczny sposób – palce rozstawia na zewnątrz, a dłonie styka nasadami. Tak, jakby chciała objąć twarz, ale ostatecznie tego nie robi, palce nie dotykają policzków. Artystka ma na sobie czerwoną sukienkę lub bluzkę z długimi rękawami, rękawy sięgają aż do kostek przed dłońmi.

Bovska

„Pysk” to druga płyta artystki, wydana rok po pierwszej, która odniosła spory sukces, została między innymi nominowana do nagrody Fryderyka. Bovska wydając „Pysk” nie odcinała jednak kuponów od debiutanckiego sukcesu, nagrała utwory różne, oscylujące gdzieś pomiędzy popem, dancem i melorecytacją, różnorodnie zaaranżowane muzycznie i chyba dające jednoznaczny sygnał, że dla Bovskiej ogromną wartością jest artystyczna, niekoniunkturalna wolność twórcza.

Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy
Przejdź do:2017 | Przejdź do:Bovska | Przejdź do:polska muzyka | Przejdź do:Pysk |