Przejdź do treści
Wielkość czcionki: Kontrast:
  • Aktualności
  • Okładki
  • Teledyski
  • Koncerty
  • Podcasty
  • O projekcie
  • Kontakt
Wybierz kategorię wyszukiwania klawiszami strzałek, przejdź do pozostałych filtrów tabem:

Okładki

Okładką płyty jest czarno-białe zdjęcie przedstawiające twarz Namysłowskiego. Muzyk ma lekki zarost i rozpuszczone, sięgające ramion włosy. Patrzy lekko w dół, jakby spoglądał na publiczność ze sceny. Wydaje się zadowolony i jakby czymś zaaferowany, może trwającą gdzieś w tle muzyką. W lewym górnym rogu okładki znalazł się logotyp wydawcy - Polish Jazz. Prawy górny róg został zarezerwowany na imię i nazwisko muzyka. Imię znalazło się na górze, nazwisko pod spodem. W prawym dolnym rogu znajduje się natomiast tytuł płyty „Winobranie". Litery są zawsze proste i białe.

Zbigniew Namysłowski

Okładką płyty jest czarno-białe zdjęcie przedstawiające twarz Namysłowskiego. Muzyk ma lekki zarost i rozpuszczone, sięgające ramion włosy. Patrzy lekko w dół, jakby spoglądał na publiczność ze sceny. Wydaje się zadowolony i jakby czymś zaaferowany, może trwającą gdzieś w tle muzyką.

W lewym górnym rogu okładki znalazł się logotyp wydawcy – Polish Jazz. Prawy górny róg został zarezerwowany na imię i nazwisko muzyka. Imię znalazło się na górze, nazwisko pod spodem.
W prawym dolnym rogu znajduje się natomiast tytuł płyty „Winobranie”. Litery są zawsze proste i białe.

Autorzy: Damian Pietrasik i Weronika Kuleczka – Pietrasik


Przejdź do:jazz | Przejdź do:Namysłowski | Przejdź do:polska muzyka |
Na zdjęciu jest Taylor Swift. Stoi tyłem do fotografa. W kadrze zmieściła się jej głowa, ramiona i górna część pleców. Kobieta ma jasne włosy splecione w warkocz francuski. Splot warkocza jest równy, ale nie idealny. Fryzura jest jednocześnie elegancka i swobodna, wygląda na wykonaną samodzielnie, nie przypomina skomplikowanych fryzjerskich upięć. Pojedyncze kosmyki w niektórych miejscach wymykają się z właściwego splotu.

Taylor Swift

Taylor Swift jest jedną z najlepiej zarabiających piosenkarek w Stanach Zjednoczonych i jednocześnie jedną z najlepiej sprzedających się artystek na całym świecie. Zaczynała od muzyki country, ale stopniowo coraz mocniej korzystała z estetyki pop. Po wydaniu płyty „Evermore” artystka zaczęła ponownie nagrywać swoje wczesne albumy, do każdego dodawała jednak piosenki nie widniejące na pierwotnych wydaniach. Podjęła tę pracę po to, by odzyskać prawa do wcześniejszych nagrań, które zostały sprzedane wbrew jej woli.

Autorka: Pola Zygmunt


Przejdź do:2020 | Przejdź do:Evermore | Przejdź do:Pop | Przejdź do:Taylor Swift |
Okładka „Snu” jest minimalistyczna. Większość powierzchni to głęboka czerń. W lewej połowie kadru stoi Edyta Bartosiewicz. Ubrana jest w czarną bluzkę (lub sukienkę), więc widoczne są tylko odsłonięte fragmenty ciała – dekolt, szyja i twarz. Górna część twarzy nie zmieściła się w kadrze, więc widać tylko część nosa, umalowane na czerwono usta bez grymasu i kosmyk ciemnych włosów przecinający lewy policzek. Prawa część twarzy znika w cieniu. Przed Edytą widoczny jest trzymany pionowo instrument smyczkowy – skrzypce lub altówka. Piosenkarka opiera podbródek na główce instrumentu, pudło rezonansowe znajduje się na wysokości brzucha. Pudło i główka instrumentu są białe.

Edyta Bartosiewicz

„Sen” to druga płyta Edyty Bartosiewicz. Artystka wcześniej współpracowała z różnymi zespołami, nagrała też swój solowy debiut, którym był album „Love”. Największy sukces artystyczny i komercyjny przyszedł jednak właśnie w 1994 roku. „Sen” nagrany w Studiu Izabelin sprzedał się w ponad 400 000 egzemplarzy i przyniósł wiele nagród, w tym Fryderyki za najlepszy album roku i dla najlepszej wokalistki roku. Kolejne albumy, choć również bardzo popularne i wysoko oceniane, nie powtórzyły sukcesu „Snu”.

Autor: Andrzej Zugaj


Przejdź do:1994 | Przejdź do:Edyta Bartosiewicz | Przejdź do:polska muzyka | Przejdź do:Sen |
Okładką jest fotografia, która wygląda jak zdjęcie z lat osiemdziesiątych, wykonane aparatem natychmiastowym. Ponieważ pierwsze aparaty natychmiastowe produkowała firma Polaroid, do dziś takie zdjęcia potocznie nazywa się polaroidami. Fotografia natychmiastowa była popularna w drugiej połowie dwudziestego wiek

Taylor Swift

Okładką jest fotografia, która wygląda jak zdjęcie z lat osiemdziesiątych, wykonane aparatem natychmiastowym. Ponieważ pierwsze aparaty natychmiastowe produkowała firma Polaroid, do dziś takie zdjęcia potocznie nazywa się polaroidami. Fotografia natychmiastowa była popularna w drugiej połowie dwudziestego wieku. Jej popularność zaczęła maleć wraz z rozpowszechnieniem się aparatów cyfrowych. Dziś znów zyskuje popularność.


Przejdź do:1989 | Przejdź do:Pop | Przejdź do:Taylor Swift |
  • Przejdź do poprzedniej strony← Poprzednie
  • Przejdź do strony numer: 1
  • …
  • Przejdź do strony numer: 33
  • Przejdź do strony numer: 34
  • Przejdź do strony numer: 35
  • Przejdź do strony numer: 36
  • Przejdź do strony numer: 37
  • Przejdź do strony numer: 38
  • Przejdź do strony numer: 39
  • …
  • Przejdź do strony numer: 54
  • Przejdź do następnej stronyNastępne →

Fundacja kultury bez barier

Adres do korespondencji

ul. Batalionów Chłopskich 76/70
01-308 Warszawa


– Przejdź do strony Rock AD Roll na Facebooku. Otwiera się w nowym oknie
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
Zadanie publiczne sfinansowane ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego



Mazowsze serce polski
  • Mapa Strony
  • Polityka prywatności
  • RODO
  • Deklaracja dostępności

© 2026 Fundacja Kultury bez Barier. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.