Okładki – Strona 32 – Rock Ad Roll

„Parallel Lines” – oznacza linie równoległe. Zdjęcie umieszczone na okładce zdecydowanie nawiązuje do tytułu. Tłem dla fotografii jest 7 pionowych, szerokich pasów. W kadrze zmieściły się 3 białe i 4 czarne pasy, ułożone na przemian. Na dole, mniej więcej w 1/6 wysokości okładki, pasy przecina pozioma czarna linia. Linia jest gruba, a jej krawędzie są wyraźnie rozmyte. Linia przypomina bardzo ciemny cień rzucony na ścianę. Poniżej tego cienia 7 pionowych pasów zamienia się kolorami. Pas, który powyżej linii cienia jest czarny, w dolnej części jest biały i odwrotnie – pasy białe po przejściu przez cień stają się czarne. Na tym tle, mniej więcej na wysokości ciemnego cienia, stoją członkowie zespołu.

Blondie

Mówi się niekiedy, że Blondie to pseudonim piosenkarki Debbie Harry. To błąd. Blondie to nazwa amerykańskiego zespołu, którego Harry jest wokalistką. Album „Paralel Lines” ukazał się w 1978 roku. Jest to trzecia płyta w dyskografii grupy, jednak odniosła znacznie większy sukces niż poprzednie dwa krążki. Hitem stała się pochodząca z płyty piosenka „Heart of Glass”.

Autorka: Pola Zygmunt

Przejdź do:1978 | Przejdź do:Blondie |

Na szarym tle w centralnym punkcie znajduje się kosmonauta. Jego strój jest nieco ciemniejszego odcienia szarości, lekko wpadający w czerń. W prawym dolnym rogu leży przewrócone krzesło. Prawdopodobnie to z niego została poderwana postać.

Happysad

Ciało obce to siódmy album Happysad, nagrany w 2016 roku, a wydany w roku 2017. Płyta była nagrywana w ponad stuletniej stodole, w miejscowości Nowe Kawkowo. Zespół, ponownie pod okiem producenta, Marcina Borsa, nagrał jedenaście piosenek, po raz pierwszy w historii w sześcioosobowym składzie. Teledyski, które powstały do piosenek z albumu, w większości odwołują się w warstwie wizualnej właśnie do stuletniej stodoły, a więc do miejsca, w którym był rejestrowany materiał.

Przejdź do:2017 | Przejdź do:ciałoobce | Przejdź do:Happysad | Przejdź do:polska muzyka |

Okładka jest trzyczęściowa, ma bowiem rozkładaną tylną obwolutę. Na każdej części jest zdjęcie grupowe członków zespołu. Z przodu okładki muzycy są dosłownie zapuszkowani. Ich fotografia znalazła się bowiem w środku puszki z konserwą. Puszka jest otwarta, wieczko jest odchylone i wygięte do góry, wgląd do środka nie jest więc utrudniony. Fotografia muzyków znajduje się na różowym tle, a na boku puszki widnieje tytuł albumu 70a.

Breakout

Wydanie drugiego albumu Breakoutu przypadło na okres chwilowych kłopotów zespołu, któremu, w realiach Polski Ludowej, zarzucano zbyt prozachodni styl. Był to jednocześnie czas zmian w składzie grupy, poszukiwania artystycznej drogi i eksperymentów. Na drugiej płycie zagrali: Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska, Józef Skrzek, Józef Hajdasz oraz gościnnie Włodzimierz Nahorny.
Autor: Andrzej Zugaj

Przejdź do:1970 | Przejdź do:polska muzyka |

Okładka jest kompozycją złożoną z dwóch zdjęć. Fotografie prawdopodobnie zostały wykonane w zupełnie innym czasie, odpowiednio wykadrowane i zestawione ze sobą na potrzeby albumu. Po lewej stronie okładki jest umieszczona postać Włodka Pawlika. Muzyk siedzi do nas bokiem i gra na fortepianie. Po prawej stronie okładki, na wprost Pawlika, stoi trębacz, Randy Brecker. On również jest ukazany z profilu, a stoi przodem do Pawlika. Obie postaci są wycięte ze zdjęć i ukazane na tle księżyca. Ustawienie muzyków zdaje się wskazywać na ich dialog, na wspólnotę muzyki. Obaj wykonawcy są ubrani na ciemno. Barwy tła to odcienie niebieskiego. Im niżej, tym jest ciemniej.

Włodek Pawlik

W 2014 r. obiegła świat informacja, że jedną z najważniejszych nagród przemysłu muzycznego, Grammy Awards, zdobyła płyta polskiego pianisty Włodka Pawlika. Nagrodzony album wyróżniono w kategorii „najlepsza płyta nagrana w dużym składzie” (Best Large Jazz Ensemble Album). Płyta „Night in Calisia” została nagrana wraz z Cezarym Konradem na perkusji, Pawłem Pańtą na kontrabasie, Randy Breckerem na trąbce i Orkiestrą Filharmonii Kaliskiej.

Przejdź do:Randy Brecker | Przejdź do:Włodek Pawlik Trio |