heavy metal

Okładka Ozzy Osbornue Down to earth Okładka przedstawia apokaliptyczne widoki człowieka kościstego z rozłożonymi rękami

Ozzy Osbourne 

„Jest bardzo dobry i jest bardzo Ozzy” – ta mikro recenzja albumu została stworzona przez samego twórcę płyty, przez Ozzy’ego Osbornea. I w zasadzie nie ma potrzeby, by dodawać coś więcej. Pełna zgoda, jest właśnie tak, jak  powiedział sam maestro. Album jest ciężki, wyraźnie słychać w nim Sabathowską nutę, zaśpiewany i zagrany znakomicie. W porównaniu z poprzednimi płytami Ozzy’ego trochę mniej w nim melodii, trochę więcej ciężaru i wszystko się zgadza. Wystarczy włączyć i słuchać.  
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy 
Przejdź do:2001 | Przejdź do:heavy metal |
Okładka płyty Faith No More King for a Day Fool For a Lifetime Na okładce jest pies a za nim jego pan ,ochroniarz

Faith No More 

Niezwykła to płyta, dla wielu, bardzo wielu najlepsza w dorobku Faith No More. Dla nas jedna z dwóch najlepszych, obok „Angel dust”. Zaznaczamy to, bo chyba do tej drugiej wracamy jednak częściej. Ale i „King for a day…” kręci się u nas intensywnie. I wtedy dzieje się to wszystko na raz, jedno po drugim – ciężki, hałaśliwy metal, a zaraz potem gospel, punk, a po nim country, hardcore, po którym  brzmi jazz. I jeszcze funk gotyk, gospel… Eklektyzm Kalifornijczyków jest bezgraniczny. I dobrze, bardzo dobrze. Tak samo dzieje się zresztą i na „Angel dust”, tyle, że tam różne style mieszają się w ramach jednej piosenki, tu poszczególne utwory utrzymane są w jednej stylistyce. Sami muzycy wspominają, że nagrywając „King for a day…” czuli się jak psy spuszczone ze smyczy. Przytaczamy tę wypowiedź, bo jakoś pasuje do okładki albumu.   
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy
Przejdź do:1995 | Przejdź do:heavy metal | Przejdź do:Metal |
Okładka płyty Acid Drinkers Na okładce jest mikrofon nad sercem

Acid Drinkers 

Co to za płyta, chyba jednak nie wiedzieliśmy, co kupujemy i… zostaliśmy zaskoczeni, ale bardzo miło. Acidzi dali czadu, a przy okazji zaprosili nas do niezłej zabawy (wydaje się, że sami też nieźle się bawili). Różne recenzje zbiera „Fishdick zwei”, ale nas przekonuje. I nie mamy wątpliwości, że sporo z zaproponowanych na płycie piosenek gra w nas dużo mocniej i radośniej, niż oryginały, po które niekoniecznie byśmy sięgnęli. A tak mamy znakomite melodie, sporo czadu, niekiedy wręcz nawałnicy i dużo przekonania, że muzykom spod znaku Acid Drinkers pomysłów nie brakuje. 
Autorzy : Roberto i Karola Więckowscy
Przejdź do:2010 | Przejdź do:heavy metal | Przejdź do:Rock |
Okładka płyty zespołu Apocalyptica. Na biało-szarej podłodze siedzą obok siebie, w jednym szeregu czterej wiolonczeliści i grają. Cała fotografia jest bardzo kontrastowa – podłoga przed muzykami i ściana za nimi jest idealnie biała. Szachownicę widać jedynie bezpośrednio pod stopami grających. Muzycy ubrani są na czarno a ich twarze giną w cieniu.

Apocalyptica

Thrash metal i instrumenty smyczkowe – przed Apocalipticą chyba nikt nie zadawał sobie trudu, by rozważać takie połączenie.  Bo czy da się grać heavy metal na instrumentach smyczkowych? Czy heavy metal brzmi dobrze na czterech wiolonczelach? Nikt tego nie sprawdzał. Aż do momentu, gdy czterech młodych Finów postanowiło to zagrać. Efekt przeszedł wszelkie oczekiwania. Utwory Metalliki w  interpretacji kwartetu wiolonczelowego Apocalyptica stały się rewelacją. Na kolejnych płytach zespół eksperymentował z elektrycznym brzmieniem, do składu dołączył perkusista, oprócz Metalliki pojawiły się covery innych zespołów i utwory autorskie. Pierwsza płyta to wyłącznie cztery wiolonczele. I tylko Metallica.

Autor: Andrzj Zugaj
Przejdź do:1996 | Przejdź do:Apocalyptica | Przejdź do:heavy metal | Przejdź do:thrash metal | Przejdź do:wiolonczela |