1995 – Rock Ad Roll

Okładka płyty O. N. A. Modlishka okładka przedstawia nagą postać siedzącą bokiem

Druga połowa lat 90.-tych XX wieku należała bez wątpienia do Agnieszki Chylińskiej, Grzegorza Skawińskiego, Waldemara Tkaczyka, Wojciecha Hornego i Zbigniewa Kraszewskiego, czyli do grupy O. N.A.
Wszystko zaczęło się już 1 maja 1995 roku, gdy falami radiowymi przypłynęły do słuchaczy „Drzwi”. Ten utwór promował, jako pierwszy, debiutancką płytę trójmiejskiej kapeli „Modlishka”. Cały album można było usłyszeć i zakupić już 25 dni później, a na początku lipca trójmiejska grupa zaprezentowała się całej Polsce podczas festiwalu w Opolu. I zaczęło się – O. N. A. weszła na piedestał polskiego rocka i nie opuściła go do chwili rozwiązania zespołu, do 2002 roku. „Modlishka” okryła się podwójną platyną, a mocny, chrapliwy głos Agnieszki Chylińskiej połączony z potężnym, rockowym graniem 20 lat starszych i już utytułowanych kolegów z zespołu, okazał się najlepszym przepisem na sukces.
Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy

Przejdź do:1995 | Przejdź do:polska muzyka | Przejdź do:Rock |

Oasis

22 miliony płyt sprzedanych na całym świecie, kilkukrotne platyny w Wielkiej Brytanii i w Stanach Zjednoczonych – to tylko niektóre oszałamiające dane z podsumowania, jakie można stworzyć w związku z drugim wydawnictwem Oasis. Kapela z Manchesteru zdobyła popularność już rok wcześniej, gdy wydała swój debiutancki longplay, ale to, co wydarzyło się po (What’s the story)” było prawdziwą eksplozją sławy. Grupa stała się zdecydowanie jedną z najpopularniejszych na świecie, a ich płyta wyznaczyła ramy britpopu.
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy

Przejdź do:1995 | Przejdź do:Rock |

Faith No More

Niezwykła to płyta, dla wielu, bardzo wielu najlepsza w dorobku Faith No More. Dla nas jedna z dwóch najlepszych, obok „Angel dust”. Zaznaczamy to, bo chyba do tej drugiej wracamy jednak częściej. Ale i „King for a day…” kręci się u nas intensywnie. I wtedy dzieje się to wszystko na raz, jedno po drugim – ciężki, hałaśliwy metal, a zaraz potem gospel, punk, a po nim country, hardcore, po którym brzmi jazz. I jeszcze funk gotyk, gospel… Eklektyzm Kalifornijczyków jest bezgraniczny. I dobrze, bardzo dobrze. Tak samo dzieje się zresztą i na „Angel dust”, tyle, że tam różne style mieszają się w ramach jednej piosenki, tu poszczególne utwory utrzymane są w jednej stylistyce. Sami muzycy wspominają, że nagrywając „King for a day…” czuli się jak psy spuszczone ze smyczy. Przytaczamy tę wypowiedź, bo jakoś pasuje do okładki albumu.
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy

Przejdź do:1995 | Przejdź do:heavy metal | Przejdź do:Metal |

Foo Fighters

Od tej płyty wszystko się zaczęło, to znakomity, dla wielu fanów do dziś najlepszy z możliwych, początek historii jednej z najpopularniejszych amerykańskich kapel rockowych. Dla tych, którzy nie interesują się muzyką lub samym Foo Fighters aż tak bardzo, zwykle niespodzianką jest informacja, że w chwili, gdy płyta była nagrywana i nawet, gdy pojawiała się na rynku, zespół jeszcze nie istniał. Wszystkie utwory skomponował, do wszystkich napisał teksty, w prawie wszystkich zagrał samodzielnie na wszystkich instrumentach jeden tylko człowiek – pomysłodawca i założyciel projektu Dave Grohl.

Przejdź do:1995 | Przejdź do:Foo Fighters | Przejdź do:Rock |