1995

Okładka płyty Oasis Whats the Story Morning Glory?

Oasis 

22 miliony płyt sprzedanych na całym świecie, kilkukrotne platyny w Wielkiej Brytanii  i w Stanach Zjednoczonych – to tylko niektóre oszałamiające dane z podsumowania, jakie można stworzyć w związku z drugim wydawnictwem Oasis. Kapela z Manchesteru zdobyła popularność już rok wcześniej, gdy wydała swój debiutancki longplay, ale to, co wydarzyło się po (What’s the story)” było prawdziwą eksplozją sławy. Grupa stała się zdecydowanie jedną z najpopularniejszych na świecie, a ich płyta wyznaczyła ramy britpopu.
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy
Przejdź do:1995 | Przejdź do:Rock |
Okładka płyty Faith No More King for a Day Fool For a Lifetime Na okładce jest pies a za nim jego pan ,ochroniarz

Faith No More 

Niezwykła to płyta, dla wielu, bardzo wielu najlepsza w dorobku Faith No More. Dla nas jedna z dwóch najlepszych, obok „Angel dust”. Zaznaczamy to, bo chyba do tej drugiej wracamy jednak częściej. Ale i „King for a day…” kręci się u nas intensywnie. I wtedy dzieje się to wszystko na raz, jedno po drugim – ciężki, hałaśliwy metal, a zaraz potem gospel, punk, a po nim country, hardcore, po którym  brzmi jazz. I jeszcze funk gotyk, gospel… Eklektyzm Kalifornijczyków jest bezgraniczny. I dobrze, bardzo dobrze. Tak samo dzieje się zresztą i na „Angel dust”, tyle, że tam różne style mieszają się w ramach jednej piosenki, tu poszczególne utwory utrzymane są w jednej stylistyce. Sami muzycy wspominają, że nagrywając „King for a day…” czuli się jak psy spuszczone ze smyczy. Przytaczamy tę wypowiedź, bo jakoś pasuje do okładki albumu.   
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy
Przejdź do:1995 | Przejdź do:heavy metal | Przejdź do:Metal |
Okładka Foo Fighters ma kolor sepiowo-miedziany. na tym jednolitym tle znajduje się metalowy rewolwer/ pistolet, trochę kojarzy się z bronią z bajek, trochę sprawia wrażenie wykonanego własnoręcznie przez domorosłego rusznikarza. Jest skierowany lufą w prawo stronę i pokazany z boku. Wygląda jakby był zrobiony z metalowych, przygotowywanych w domu części. Lufa jest bardzo cienka, ale na końcu wyraźnie się rozszerza, rączka jest prostokątna i lekko zaokrąglona, a osłonka na spust wydaje się dosyć masywna. Cyngiel jest zresztą na dole w nią lekko zanurzony, porusza się jakby w prowadnicy. Pistolet jest całkiem spory i umieszczony na środku okładki. nad nim ciągnie się na całą szerokość obwoluty napis wykonany drukowanymi literami Foo Fighters. Litery mają kolor brązowy.

Foo Fighters

Od tej płyty wszystko się zaczęło, to znakomity, dla wielu fanów do dziś najlepszy z możliwych, początek  historii jednej z najpopularniejszych amerykańskich kapel rockowych. Dla tych, którzy nie interesują się muzyką lub samym Foo Fighters aż tak bardzo, zwykle niespodzianką jest informacja, że w chwili, gdy płyta była nagrywana i nawet, gdy pojawiała się na rynku, zespół jeszcze nie istniał. Wszystkie utwory skomponował, do wszystkich napisał teksty, w prawie wszystkich zagrał samodzielnie na wszystkich instrumentach jeden tylko człowiek – pomysłodawca i założyciel projektu Dave Grohl.
Przejdź do:1995 | Przejdź do:Foo Fighters | Przejdź do:Rock |
Okładka płyty Krzysztofa Myszkowskiego pt. "Pieśni strumyka". Okładkę tej płyty zdobi dość intrygujący obrazek. Jest to rysunek, przypominający podkolorowany szkic lub ilustrację jakiejś dziecięcej książki. Rysunek jest obwiedziony ramką. Wygląda to tak, jakby okładka była obrazem oprawionym w wąską drewnianą ramę, do powieszenia na ścianie. Bohaterem obrazu jest bardzo osobliwe drzewo. Wyrasta ono z łagodnego wzgórza, delikatnie zabarwionego żółtym kolorem piasku. Bliżej pnia piasek ma ciemniejszy kolor.

Krzysztof Myszkowski

Okładkę tej płyty zdobi dość intrygujący obrazek. Jest to rysunek, przypominający podkolorowany szkic lub ilustrację jakiejś dziecięcej książki. Rysunek jest obwiedziony ramką. Wygląda to tak, jakby okładka była obrazem oprawionym w wąską drewnianą ramę, do powieszenia na ścianie. Bohaterem obrazu jest bardzo osobliwe drzewo. Wyrasta ono z łagodnego wzgórza, delikatnie zabarwionego żółtym kolorem piasku. Bliżej pnia piasek ma ciemniejszy kolor.

Autorka: Emilka Piegat
Przejdź do:1995 | Przejdź do:Myszkowski | Przejdź do:Pieśni strumyka |