jazz

Autorem okładkowego zdjęcia jest Kwaku Alston. Zapisał Hancocka na ciemnogranatowym tle. Czarnoskóry jazzman patrzy na fotografii w dół. Głowa spuszczona jakby w geście atencji, uwagi. Więcej mogłyby powiedzieć oczy, ale wzroku nie widać. Oczy są przysłonięte przez ciemne okulary w szarosrebrnych oprawkach. Uwydatnione kolorystyką zdjęcia usta, pozostają w lekkim półuśmiechu. Z czarną marynarką współgra fioletowy szal mieniący się czerwonymi, białymi i granatowymi nitkami. Cała okładka jest w ciemnej, szlachetnej tonacji, współgra z zapisaną na płycie muzy. W prawej, górnej ćwiartce granat tła jest najwyraźniejszy. Tam też znalazły się, zapisane białymi literami w dwóch wierszach, imię i nazwisko muzyka, poniżej czerwony napis River, a jeszcze niżej pisany z małych liter biały napis the joni letters.

Herbie Hancock

Autorem okładkowego zdjęcia jest Kwaku Alston. Zapisał Hancocka na ciemnogranatowym tle. Czarnoskóry jazzman patrzy na fotografii w dół. Głowa spuszczona jakby w geście atencji, uwagi. Więcej mogłyby powiedzieć oczy, ale wzroku nie widać. Oczy są przysłonięte przez ciemne okulary w szarosrebrnych oprawkach. Uwydatnione kolorystyką zdjęcia usta, pozostają w lekkim półuśmiechu. Z czarną marynarką współgra fioletowy szal mieniący się czerwonymi, białymi i granatowymi nitkami. Cała okładka jest w ciemnej, szlachetnej tonacji, współgra z zapisaną na płycie muzy. W prawej, górnej ćwiartce granat tła jest najwyraźniejszy. Tam też znalazły się, zapisane białymi literami w dwóch wierszach, imię i nazwisko muzyka, poniżej czerwony napis River, a jeszcze niżej pisany z małych liter biały napis the joni letters.
Autor: Piotr Siła
Przejdź do:2007 | Przejdź do:Herbie Hancock | Przejdź do:jazz | Przejdź do:River: The Joni Letters |
Okładka płyty. Na obwolucie znalazła się grafika otoczona wąskim, czarnym kwadratem. Od góry do połowy okładki tło jest czerwone, a od połowy w dół zielone. Przez ten pejzaż biegnie ukośnie torowisko, a na nim i po bokach tkwią jakby rozrzucone elementy lokomotywy, starego parowozu. Wśród różnych elementów są na przykład dzwon, który miał być kiedyś prawdopodobnie klaksonem, stare rury, koła etc. Z lewej strony, z głębi, wysuwa się dłoń z wystawionymi kciukiem i palcem wskazującym. Są one skierowane w prawą stronę i zdają się wskazywać  na łańcuch i koło ze strzaskanej lokomotNa górze okładki widnieje napis wykonany czarnymi, pogrubionymi literami: Funk Factory.

Michał Urbaniak

Michał Urbaniak to wybitny skrzypek jazzowy, który przez wiele lat był przekonany, że będzie saksofonistą. Okazało się, że grał świetnie na obu instrumentach. W latach 70-tych XX wieku powszechne było przekonanie, że nikt z Europy, a zwłaszcza z

Europy Wschodniej, nie potrafi grać funk’u. Aż do ukazania się płyty Urbaniaka „Funk Factory”. Wprawdzie sekcja była amerykańska: Anthony Jackson (bas) i Steve Gadd (perkusja), ale kompozycje, aranżacje pochodziły z Europy Wschodniej, pozostali instrumentaliści zresztą też. W nagraniu płyty udział wzięli: Urszula Dudziak – wokal, instrumenty perkusyjne, Bernard Kafka – śpiew, Włodek Gulgowski – klawisze, Barry Finerty – gitara oraz autor Michał Urbaniak – skrzypce i saksofony.
Przejdź do:funk | Przejdź do:fusion | Przejdź do:jazz | Przejdź do:Michał Urbaniak |
Okładką płyty jest czarno-białe zdjęcie przedstawiające twarz Namysłowskiego. Muzyk ma lekki zarost i rozpuszczone, sięgające ramion włosy. Patrzy lekko w dół, jakby spoglądał na publiczność ze sceny. Wydaje się zadowolony i jakby czymś zaaferowany, może trwającą gdzieś w tle muzyką. W lewym górnym rogu okładki znalazł się logotyp wydawcy - Polish Jazz. Prawy górny róg został zarezerwowany na imię i nazwisko muzyka. Imię znalazło się na górze, nazwisko pod spodem. W prawym dolnym rogu znajduje się natomiast tytuł płyty „Winobranie". Litery są zawsze proste i białe.

Zbigniew Namysłowski

Okładką płyty jest czarno-białe zdjęcie przedstawiające twarz Namysłowskiego. Muzyk ma lekki zarost i rozpuszczone, sięgające ramion włosy. Patrzy lekko w dół, jakby spoglądał na publiczność ze sceny. Wydaje się zadowolony i jakby czymś zaaferowany, może trwającą gdzieś w tle muzyką.

W lewym górnym rogu okładki znalazł się logotyp wydawcy – Polish Jazz. Prawy górny róg został zarezerwowany na imię i nazwisko muzyka. Imię znalazło się na górze, nazwisko pod spodem.
W prawym dolnym rogu znajduje się natomiast tytuł płyty „Winobranie”. Litery są zawsze proste i białe.

Autorzy: Damian Pietrasik i Weronika Kuleczka – Pietrasik
Przejdź do:jazz | Przejdź do:Namysłowski | Przejdź do:polska muzyka |