Okładki – Strona 50 – Rock Ad Roll

Na okładce zdjęcie pięciu muzyków zespołu. Są w grupie, ale w pewnym od siebie oddaleniu, a pokój, w którym się znajdują, jest kompletnie pusty. I ta pustka jest niezwykle wyrazista. Być może dzieje się tak dlatego, że zdjęcie jest odrobinę zniekształcone, zrobione jakby przez ściankę butelki czy jakąś inną, wypukłą soczewkę. Muzycy nie dominują więc aż tak bardzo, choć zajmują większą część okładki. Tworzą jakby trzy rzędy. Na pierwszym planie znalazł się Beno Otręba,jest na samym dole, a w kadrze okładki widoczna jest jedynie jego głowa. Za nim, w pewnym oddaleniu siedzi na krześle Rysiek Riedel. Siedzi dosyć swobodnie, jest wyprostowany, ale lewą nogę założył na prawą w sposób kojarzący się z rockowym luzem. Noga jest zgięta w kolanie i ustawiona niemal poziomo, na prawym kolanie znajduje się lewa stopa wokalisty. Z tyłu, za Ryśkiem, stoją od lewej Adam Otręba, Jerzy Styczyński i Paweł Berger. Tworzą jakby półkole, ale stoją od siebie w pewnej odległości, pomiędzy każdym z trójki muzyków widnieje, umieszczone na ścianie za nimi okno.

Dżem

Detox 1991 Ogromnie smutna to płyta i nieprawdopodobnie piękna. I ważna, ważna dla wielu osób i ważna dla muzyki– zdaniem wielu fanów i krytyków jest to bezsprzecznie najlepsze dzieło sygnowane marką Dżem. I nawet jeśli ktoś nigdy nie przesłuchał tej płyty w całości, to najprawdopodobniej chociaż raz spotkał się z „Listem do M.”, „Snem o […]

Don McLean

Tytułowy singiel z albumu American Pie przez wiele osób uznany jest za piosenkę kultową. Utwór trwa ponad osiem minut, a więc jest mniej więcej dwukrotnie dłuższy od wielu rockowych piosenek. Pełen jest też odniesień do historii rock and rolla, między innymi do tragicznej śmierci Buddy’ego Holly.

Przejdź do:1971 | Przejdź do:American Pie | Przejdź do:Don Mclean |

Deep Purple

Muzycznie płyta składa się z 9 autorskich piosenek i jednego zapożyczenia. Deep Purple sięgnęło po cudzy utwór po raz drugi w historii swych studyjnych dokonań, pierwszy raz zdarzyło się to na początku działalności zespołu. Tym razem wybór padł na klasyczny „Roadhouse Blues” The Doors. Purpurowi zagrali go też klasycznie, bluesowo, nie starając się zacierać śladów podobieństwa do oryginału.

Przejdź do:2017 | Przejdź do:Deep Purple | Przejdź do:infinite |

Bruce Springsteen

Na okładce znalazło się zdjęcie artysty wykonane przez słynną fotografkę Annie Leibovitz. Nie jest to typowe zdjęcie portretowe czy fotografia całej postaci. Springsteen stoi tyłem do widza, a w kadrze mieści się tylko fragment sylwetki – od łopatek do połowy ud. Mężczyzna stoi na tle biało-kremowych i czerwonych poziomych pasów. Możemy się domyślać, że jest to fragment lekko pożółkłej flagi USA. Na zdjęciu zmieściło się 6 z 13 pasów, a więc flaga, której użyto jako tła musiała być bardzo duża.

Przejdź do:1984 | Przejdź do:Bruce Springsteen | Przejdź do:Rock | Przejdź do:USA |