Okładki

Okładka to kolaż stworzony z 16 zdjęć utrzymanych najczęściej w  błękitnej tonacji przełamanej plamami czerwieni i kilkoma czarno-białymi fotografiami członków grupy.

U2

Okładka „Achtung Baby” to zdecydowane odejście od monochromatycznego stylu poprzedniej płyty „Joshua Tree”. Zespół doszedł do wniosku, że nie ma pojedynczego obrazu, który oddałby przemianę, jakiej muzycy dokonali przez ostatnie lata. Zdecydowali się na okładkę stworzoną z 16 zdjęć utrzymanych najczęściej w  błękitnej tonacji przełamanej plamami czerwieni i kilkoma czarno-białymi fotografiami członków grupy. Za zdjęcia  odpowiada stały współpracownik U2 – Anton Corbijn, a za projekt graficzny Steve Averill. Główną inspiracją była okładka płyty „Exile on Main Street” Rolling Stones, wykorzystująca montaż zdjęć w sepii Roberta Franka.
Przejdź do:1991 | Przejdź do:Achtung Baby | Przejdź do:U2 |
Na czarnym tle widnieją cztery zielone, pokryte kolcami łodygi, najprawdopodobniej róży. Są idealnie proste, ustawione w równych odstępach i mienią się metaliczną poświatą – takie fragmenty kwiatów z tego i nie z tego świata. W prawym górnym rogu i w lewym dolnym widnieją natomiast nazwa zespołu i tytuł płyty. Oba napisy są pomarańczowe i oba zakomponowane dokładnie tak samo. Wyrazy biegną wzdłuż krawędzi obwoluty odwzorowując jej narożniki. I tak: Type’o jest napisane w poziomie, a Negative biegnie już pionowo w dół, litery są przy tym odwrócone w prawo o 90 stopni. Także tytuł jest podzielony na dwie części. Słowo „October” jest zapisane w poziomie, ale litery są do góry nogami. „Rust”, biegnie natomiast pionowo w górę, a litery są znowu odwrócone o 90 stopni, tyle, że tym razem w lewą stronę.

Type O’Negative

October Rust to sam środek wydawniczych śladów Type O’Negative. Zespół już nie istnieje, został rozwiązany w 2010 roku po śmierci lidera Petera Steele’a (właściwie Petrusa Thomasa Ratajczyka). Wokalista polskiego pochodzenia zmarł nagle w wieku zaledwie 48 lat, a przyczyną śmierci był tętniak aorty powstały najprawdopodobniej w wyniku nadużywania alkoholu i narkotyków. Ogłaszając rozwiązanie grupy pozostali muzycy Type O’Negative nie kryli, że istnienie zespołu bez Petera Steele’a nie miałoby najmniejszego sensu.  
Przejdź do:1996 | Przejdź do:October Rust | Przejdź do:Type O'Negative |
Na czarnym tle, na środku widnieje nie  bardzo duży biały prostokąt. Odchodzą od niego naprawdę gęsto krótkie, najwyżej 2  centymetrowe włókna, smugi. Są różnej długości, wiją się, falują, obsiadają prostokąt szczelnym kordonem. I nic więcej, zupełnie nic, żadnych napisów, żadnych podpowiedzi.

Tool

Trudno opisać tę atmosferę, która przebija z „AEnimy”. Wszystkie przychodzące do głowy określenia wydają się niewystarczające, zbyt płaskie i codzienne. A „AEnima” nie jest codzienna, Przynosi ze  sobą smutek, rozgoryczenie, ale i humor. Transowość, powolność, ale i pęd. Zniecierpliwienie, gniew wyboru, ale i spokój oczekiwania. Przynosi ciężkie, metalowe gitary i wzbogaconą licznymi eksperymentami elektronikę. Przynosi aż 77 minut uczty muzycznej, która, mimo upływu lat, zdaje się wciąż całkiem świeżą.
Przejdź do:1996 | Przejdź do:Tool |
Okładką albumu jest zdjęcie wykonane o zachodzie słońca. Fotografia jest lekko nieostra. Górną połowę kompozycji wypełnia jasne, intensywnie żółte niebo. Na tym tle odcinają się czarne cienie kilku wysokich, smukłych palm. Pomiędzy nimi widać dachy budynku oraz dwie wieżyczki przykryte kopułami. Od ścian budynku odbijają się refleksy kolorowych świateł. Jest to The Beverly Hills Hotel, założony ponad 100 lat temu i istniejący do dziś hotel, położony przy Bulwarze Zachodzącego Słońca.

The Eagles

Okładką albumu jest zdjęcie wykonane o zachodzie słońca. Fotografia jest lekko nieostra. Górną połowę kompozycji wypełnia jasne, intensywnie żółte niebo. Na tym tle odcinają się czarne cienie kilku wysokich, smukłych palm. Pomiędzy nimi widać dachy budynku oraz dwie wieżyczki przykryte kopułami. Od ścian budynku odbijają się refleksy kolorowych świateł. Jest to The Beverly Hills Hotel, założony ponad 100 lat temu i istniejący do dziś hotel, położony przy Bulwarze Zachodzącego Słońca. 

Dolną część fotografii przysłaniają bujne krzaki, zlewające się w czarną plamę. Na tym ciemnym tle, w prawym dolnym rogu umieszczony jest napis Hotel California. Napis stylizowany jest na świecący na niebiesko i turkusowo neon. Całe zdjęcie obwiedzione jest cieniutką ramką, w tym samym niebieskim kolorze, co neon.
Przejdź do:1976 | Przejdź do:Hotel California | Przejdź do:The Eagles |