Przejdź do treści
Wielkość czcionki: Kontrast:
  • Aktualności
  • Okładki
  • Teledyski
  • Koncerty
  • Podcasty
  • O projekcie
  • Kontakt
Wybierz kategorię wyszukiwania klawiszami strzałek, przejdź do pozostałych filtrów tabem:

1997

Okładka płyty Creed My Own Prison Okładka przedstawia kucającego mężczyznę w rogu pokoju

Creed 

O takim debiucie, jaki stał się udziałem Creed,  marzą chyba wszyscy muzycy świata. Wystarczyła jedna płyta, by wspiąć się na szczyty rockowego uniwersum, by zyskać sławę, nagrody, pieniądze. Ta płyta to właśnie „My own prison”. To ona zdefiniowała brzmienie postgrunge’u, to ona sprawiła, że Creed stał się punktem odniesienia dla wielu kapel rozgrzewających gitary w okolicach hard rocka. Jest na niej wszystko, co w twórczości Creed najlepsze – dobre teksty, które mimo chrześcijańskiego przesłania prawie nikomu nie przeszkadzały, melodyjne utwory,  odpowiednio ciężko brzmiące instrumenty i charakterystyczny, głęboki głos Scotta  Scappa
Autorzy : Karola i Roberto Więckowscy


Przejdź do:1997 | Przejdź do:Rock |
Okładka płyty Grzegorza Turnaua pt. Tutaj jestem. Głównym bohaterem jest Grzegorz Turnau. Jego postać zajmuje środek zdjęcia. Fotografię wykonano od przodu. Artysta ubrany jest w ciemne spodnie i sweter, na to ma narzucony dość długi płaszcz, całkiem rozpięty. Turnau idzie szeroką polną drogą. Prawą ręką prowadzi rower, lewa jest opuszczona wzdłuż ciała.

Grzegorz Turnau

To czwarty studyjny album artysty, choć pierwszy, na którym nie zaśpiewał ani jednego własnego wiersza. Jednak  prawie wszystkie teksty otrzymały jego muzykę i aranżację. Z wybranych poetów największą reprezentację mają tu wiersze Jana Brzechwy, te dla dorosłych. Do tej mniej znanej części twórczości Brzechwy, Turnau sięgnął już na swojej poprzedniej płycie. Jednak poważne, nawet smutne poezje Brzechwy brzmią w aranżacjach Turnaua lekko i pogodnie. Podobnie jak teksty Zabłockiego, Gałczyńskiego, Staffa czy  Leśmiana.  One też często brzmią lekko, czasem nawet niefrasobliwie, choć przecież ich słowa bywają zadumane, nostalgiczne, smutne nawet.

Autorka: Emilia Piegat


Przejdź do:1997 | Przejdź do:Grzegorz Turanu | Przejdź do:polska muzyka |
Okładka płyty też nawiązuje do pokera. Dominujący na niej symbol to karciane karo, z ułożonych w  szachownicę brązowych i beżowych rombów składa się całe tło. Na tym tle są umieszczone dwie karty – dwójka karo i król. Znajdują się w samym centrum i są złożone w niewielki, składający się przecież z zaledwie pary kart, gotowy do gry wachlarz. Dwójka jest po lewej stronie i, jak to bywa w  karcianym wachlarzu, z tyłu. Jest przesłonięta przez kartę króla, ale pamiętajmy, że  w „Deuces  Wild” to ona jest ważniejsza, to ona zapewnia sukces.

B.B. King

„Deuces Wild” to dokumentacja studyjnych spotkań B.B. Kinga z wielkimi świata muzyki. Aż trudno wybrać najbardziej znaczących wykonawców, którzy stworzyli z nim niepowtarzalne duety. Są wśród  nich Tracy Chapman, Bonnie Raitt i Dionne Warwick, są Van Morrison, Eric Clapton, Joe Cocker i  The  Rolling Stones.
Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy


Przejdź do:1997 | Przejdź do:BB King | Przejdź do:Deuces Wild |
Jest to dwukolorowa grafika. Wyłącznie czerń i biel, bez odcieni szarości. Dolną połowę wypełnia białe półkole, górna połowa to czarne, prawdopodobnie nocne niebo. Czerń przecięta jest kilkoma białymi kreskami, biegnącymi półkoliście i nieregularnie na ukos. W prawym górnym rogu powyżej białych kresek znajduje się białe zniekształcone kółko, przywodzące na myśl księżyc w pełni. Towarzyszy on dwóm mijającym się, fikcyjnym postaciom, mężczyznom.

Pidżama Porno

Jest to dwukolorowa grafika. Wyłącznie czerń i biel, bez odcieni szarości. Dolną połowę wypełnia białe półkole, górna połowa to czarne, prawdopodobnie nocne niebo. Czerń przecięta jest kilkoma białymi kreskami, biegnącymi półkoliście i nieregularnie na ukos. W prawym górnym rogu powyżej białych kresek znajduje się białe zniekształcone kółko, przywodzące na myśl księżyc w pełni. Towarzyszy on dwóm mijającym się, fikcyjnym postaciom, mężczyznom.

Autor: Andrzej Zugaj


Przejdź do:1997 | Przejdź do:Pidżama Porno | Przejdź do:polska muzyka | Przejdź do:Złodzieje zapalniczek |
  • Przejdź do strony numer: 1
  • Przejdź do strony numer: 2
  • Przejdź do następnej stronyNastępne →

Fundacja kultury bez barier

Adres do korespondencji

ul. Batalionów Chłopskich 76/70
01-308 Warszawa


– Przejdź do strony Rock AD Roll na Facebooku. Otwiera się w nowym oknie
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.
Zadanie publiczne sfinansowane ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego



Mazowsze serce polski
  • Mapa Strony
  • Polityka prywatności
  • RODO
  • Deklaracja dostępności

© 2026 Fundacja Kultury bez Barier. Korzystanie z serwisu oznacza akceptację regulaminu.