Okładki

Okładkę wypełnia czarno-biała fotografia. Zdjęcie przedstawia nieduży fragment torowiska kolejowego w otoczeniu drzew. Szyny krzyżują się, niektóre proste, inne wygięte, jakby w tym miejscu pociągi rozjeżdżały się w różne strony. Na torowisku, pomiędzy szynami znajduje się wędrowiec, którym jest sam Grzegorz Turnau. W ciemnych okularach, z krótką brodą i wąsami.

Historia pewnej podróży

Po raz drugi w muzycznej karierze Turnau wydał płytę, która odświeża utwory muzyczne innego artysty. Pierwszą była Cafe Sułtan z utworami Przybory i Wasowskiego. Teraz zmierzył się z piosenkami Marka Grechuty. Podjął się tego zadania w wieku, jaki miał Grechuta, gdy spotkali się po raz pierwszy. Jako licealista chodził na recitale Grechuty w piwnicach krakowskiego hotelu o nazwie – uwaga – „Pod różą”. Później obaj związani byli z Piwnicą pod Baranami. Na tomiku poezji Grechuty młody Turnau otrzymał dedykację: Grzegorzowi na pamiątkę wspólnych podróży z Piwnicą.

Autorka: Emilia Piegat
Przejdź do:2006 | Przejdź do:polska muzyka |
Okładka płyty Sanah pt Sanah śpiewa poezyje. Zdjęcie zrobiono z góry. Większą część kadru zajmuje artystka, w ujęciu do bioder. Kobieta leży na niebieskim kocu, czy pledzie. Wypełnia on prawie cały kadr. Tylko u góry i po bokach widoczne są skrawki leśnego poszycia, na którym ułożony jest pled.

Sanah

Okładkę czwartego albumu Sanah zaprojektowano jeszcze trochę inaczej. Krążek płyty ukryty jest w tekturowej osłonce wewnątrz książeczki o twardych okładkach. Na sklepowej półce książeczka zabezpieczona jest cienką folią, którą rozrywa się, żeby wyjąć płytę. Na tej folii znajduje się naklejka z tytułem płyty i pseudonimem wokalistki. Na okładce ich nie ma. Jest ona całkowicie wypełniona artystyczną fotografią. Autorem zdjęcia jest Michał Pańszczyk: fotograf, twórca teledysków i reżyser koncertów Sanah.

Autorka: Emilia Piegat
Przejdź do:2022 | Przejdź do:polska muzyka | Przejdź do:Sanah |
Okłądka płyty Sanah pt. Irenka. Portretowe zdjęcie piosenkarki wypełnia okładkę. Widoczna jest na nim do ramion okrytych sukienką lub może szlafroczkiem w drobniutkie kwiatki z kołnierzem obszytym koronką. Ma też skromny naszyjnik stylizowany na koronkę. Jest zwrócona w trzech czwartych do obiektywu, patrzy na widza jakby lekko zdumiona, z lekko rozchylonymi pełnymi wargami.

Sanah

Dokładnie rok po debiutanckiej płycie „Królowa dram”, ukazała się druga płyta studyjna Sanah. Właśnie dlatego, że druga, artystka zdecydowała się zatytułować ją swoim drugim, odziedziczonym po babci, imieniem. W wywiadach mówiła o tym albumie, że okazuje w nim wszystkie swoje emocje, że jest bardzo naturalna. I do tej naturalności zapewne nawiązuje portretowe zdjęcie piosenkarki, wypełniające okładkę. Widoczna jest na nim do ramion okrytych sukienką lub może szlafroczkiem w drobniutkie kwiatki z kołnierzem obszytym koronką.

Autorka: Emilia Piegat
Przejdź do:2021 | Przejdź do:Irenka | Przejdź do:polska muzyka | Przejdź do:Sanah |
Okładka płyty Krzysztofa Myszkowskiego pt. "Pieśni strumyka". Okładkę tej płyty zdobi dość intrygujący obrazek. Jest to rysunek, przypominający podkolorowany szkic lub ilustrację jakiejś dziecięcej książki. Rysunek jest obwiedziony ramką. Wygląda to tak, jakby okładka była obrazem oprawionym w wąską drewnianą ramę, do powieszenia na ścianie. Bohaterem obrazu jest bardzo osobliwe drzewo. Wyrasta ono z łagodnego wzgórza, delikatnie zabarwionego żółtym kolorem piasku. Bliżej pnia piasek ma ciemniejszy kolor.

Krzysztof Myszkowski

Okładkę tej płyty zdobi dość intrygujący obrazek. Jest to rysunek, przypominający podkolorowany szkic lub ilustrację jakiejś dziecięcej książki. Rysunek jest obwiedziony ramką. Wygląda to tak, jakby okładka była obrazem oprawionym w wąską drewnianą ramę, do powieszenia na ścianie. Bohaterem obrazu jest bardzo osobliwe drzewo. Wyrasta ono z łagodnego wzgórza, delikatnie zabarwionego żółtym kolorem piasku. Bliżej pnia piasek ma ciemniejszy kolor.

Autorka: Emilka Piegat
Przejdź do:1995 | Przejdź do:Myszkowski | Przejdź do:Pieśni strumyka |