2026

Musieliśmy mieć tę płytę, innego wyjścia nie było. Odkąd stało się jasne, że 10 lipca 2026 roku Mick Jagger, Keith Richards i Ronnie Wood podzielą się ze światem nową muzyką, wiedzieliśmy, że znowu zasilimy domową biblioteczkę z płytami. Cóż, Stonesi dosyć często wypełniają nasz dom swoją muzyką i choć nie wszystkie ich płyty napawają nas taką samą radością, to najnowsze wydawnictwa, już od czasu „Blue and lonesome” przekonują nas bez reszty. Tak samo jest w przypadku „Foreign tongues”. Znakomicie się słucha tego albumu, ile tu energii, naturalności, radości z faktu wspólnego grania… Oczywiście znamy te powtarzane, krytyczne uwagi i nawet się z niektórymi zgadzamy (zwłaszcza z tymi dotyczącymi realizacji nagrań), ale to nie zmienia naszego nastawienia do tego krążka. Wielka to radość i znakomita muzyczna uczta, bo w swej 25 studyjnej odsłonie zespół serwuje nam godzinną porcję przepysznego rocka. 
Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy

Pełen energii i prawdy – taka opinia pojawia się zdecydowanie  najczęściej, gdy ktoś wypowiada się o najnowszym, 12 albumie grupy Dave’a Grohkla. I co tu  kryć – podpisujemy się pod tą opinią. Fanów Foo Fighters, takich, jak my,  to wydawnictwo wciąga bez reszty. I nawet, gdy w końcu dochodzi się do wniosku, że brak na tej płycie wyraźnych przebojów, to całości słucha się z radością. Grupa nie poszukuje, nie eksperymentuje tylko gra w stylu, który zdecydowanie jej służy. Ostro, energetycznie, chwilami czadowo, a sam Grohl kolejny raz udowadnia, że należy mu się tytuł jednego z najpiękniej krzyczących wokalistów świata. I co ważne, same piosenki znakomicie sprawdzają się na koncercie, czego mogliśmy doświadczyć 15 czerwca 2026 roku w Warszawie. 
Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy

Kazali czekać na tę płytę 16 lat, niektórzy byli przekonani, że już po wszystkim, że więcej krążków tej grupy nie będzie, że Dżem ograniczy się do aktywności koncertowej. A jednak, niczym Stonesi, nagrali kolejny materiał. Dla większości fanów to kolejna, znakomita porcja muzyki idealnie oddającej ducha kapeli. Ale są i tacy, którzy zarzucają tym nagraniom nudę i autoplagiaty. Nam bliżej do tych pierwszych, Dżem jest taki, jaki być powinien po tych wszystkich latach obecności na scenie. Już nie musi niczego udowadniać, może za to i naszym zdaniem zrobił to znakomicie, pokazać, że jest zespołem świadomym wszystkiego, co jest związane z tworzeniem blues-rockowego świata. cieszymy się więc tymi nagraniami, odsłuchujemy je wytrwale i z ogromną satysfakcją. I mimo pewnych obaw musimy przyznać, że nowy wokalista pasuje idealnie do starszych kolegów z zespołu.
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy