Strachy na lachy
Dodekafonia
2010 rok
Pasowała ta płyta do roku, w którym się ukazała. Słuchaliśmy i kiwaliśmy głowami – aktualna, bardzo aktualna. A jednocześnie wcale nie dziennikarska, nie publicystyczna, pełna metafory i, mimo przyklejenia do tamtych chwil, z ogromnym, dominującym ładunkiem uniwersalności. Te wszystkie słowa są o słowach, o tekstach Grabarza. A melodie – po rozstaniu z Pidżamą Porno i wejściu w buty Strachów Grabarz zwolnił, zadbał o większą melodyjność swych piosenek, dodał inne aranżacje i instrumenty, odszedł od punka czy ska. I jest OK, nas przekonuje.
Okładka albumu jest czarno-biała i nie znajdziemy na niej ani nazwy zespołu ani tytułu płyty. Widnieją za to popiersia dwóch postaci, stosunkowo niewyraźne, narysowane czarnymi kreskami i czarnym cieniem. Postaci nam kojarzą się z don Kichotem i Sancho Pansą. Obie postaci są do nas zwrócone przodem. Domniemany Sancho jest niższy i umieszczony po lewej stronie obwoluty. Ma okrągłą głowę, otwarte usta, jakby coś mówił, brodę i coś, jakby nieforemną czapę. Jest ona całkiem spora i rzuca cień, który skutecznie przysłania oczy Sancho. Domniemany Don Kichot jest znacznie wyższy od towarzysza i zdecydowanie szczuplejszy. Choć jego tułowia prawie nie widać, Don Kichot prawdopodobnie ma na sobie zbroję. Wskazuje na to, kojarząca się nam z metalową, osłona na szyję, z której wystaje wąska, podłużna głowa błędnego rycerza. Don Kichot ma wąsy, długi nos i ma widoczne tylko jedno oko. Drugie jest zakryte czymś, co kojarzy się z opatrunkiem. Coś, jakby plaster, widnieje też na nosie postaci. Głowę Don Kichota przykrywa kapelusz z szerokim rondem, jest ono na tyle szerokie, że ciągnie się nad Sancho Pansą i sięga do lewej krawędzi okładki. Rondo krzyżuje się z kijem, a może lancą, którą Sancho trzyma opartą na ramieniu.
Skojarzenia z błędnym rycerzem i jego towarzyszem są o tyle bezpieczne, że jednym z projektantów okładki jest Vachan Bego. To ormia ński artysta tworzący w Polsce, najczęściej w Karkonoszach i ich okolicach. Jednym z najczęściej spotykanym motywem w twróczości Bego jest właśnie postać Don Kichota i Sancho Pansy. Współautorem projektu okładki jest Maciej Sierpień.
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy
Lista utworów:
- „Chory na wszystko”
- „Nieuchwytni buziakowcy”
- „Twoje oczy lubią mnie”
- „Ostatki – nie widzisz stawki”
- „Cafe Sztok”
- „Dziewczyna o chłopięcych sutkach”
- „Ten wiatrak, ta łąka”
- „Spacer do Strefy Zero”
- „Żyję w kraju”
- „doDekafonia”
- „Radio Dalmacija