Plateau
Krótka wiadomość tekstowa
2009 rok
Bardziej surowa, niż poprzednie albumy, bardziej gitarowa, z tekstami, które już zahaczają o poezję i melodiami, które szybko wpadają w ucho i dają się zanucić. To najkrócej wypowiedziane skojarzenia z trzecim albumem Plateau. W chwili nagrywania płyty zespół był jeszcze przed przełomem, przed spotkaniem z twórczością Marka Grechuty, przed powszechną rozpoznawalnością. To nadeszło dopiero po roku 2011. Ale już na „Krótkiej wiadomości tekstowej” Plateau zaczął się zbliżać w stronę piosenki poetyckiej, ruszył w kierunku brzmień bardziej akustycznych, zaproponował teksty, które opowiadając o codzienności, czynią to w sposób zupełnie niecodzienny. I zdecydowanie się udało.
Okładka albumu to grafika utrzymana w kolorystyce beżowo-żółto-brązowo-czarnej. Na gzymsie, zewnętrznym parapecie okna stoi osoba. Jest ubrana po męsku, ale trudno powiedzieć, czy to na pewno mężczyzna. Ma krótkie, bardzo ciemne włosy, jest ubrana w ciemny garnitur i białą koszulę z ciemnym krawatem i czarnymi butami. Widać ją od góry. Za postacią w oknie wiszą, podniesione do góry, ciemne żaluzje. Postać zajmuje całą szerokość i połowę wysokości okładki, Stoi na szeroko rozstawionych nogach, ręce ma rozłożone na boki. Lewą trzyma się futryny, prawą ramy okiennej. Ma głowę lekko zadartą do góry, szeroko otwarte usta wyglądają, jakby wydobywał się z nich krzyk. Przymkniętymi oczami nie patrzy w dół. W pionie bezpośrednio pod postacią stojącą na parapecie widać jeszcze kilka okien, w zasięgu wzroku nie ma za to ziemi. Na dole i po bokach widnieją kolejne ciągi okien. Okładka ma dookoła cienką brązową ramkę. W dolnym prawym rogu na ciemnym tle został umieszczony napis Plateau – litery obramowane białą ramką, poniżej na szerokość nazwy zespołu wersalikami cienkimi literami tytuł płyty.
Album był nagrywany w Bieszczadach, w wynajętej chacie w miejscowości Majdan, koło Cisne. Wyglądało na ucieczkę od świata, ale teksty mocno były osadzone w tu i teraz lat z okolic 2008 roku. A na swej stronie internetowej Plateau tak tłumaczył genezę tytułu: „Chcemy po prostu opisać Wam w tekstach współczesnego człowieka, z jego ciągłym pośpiechem, chcemy dać Wam obraz człowieka XXI wieku, tak jak to widzimy”.
Autorzy: Karola i Roberto Więckowscy
Lista utworów:
1. „Demony”
2. „Krótka wiadomość tekstowa”
3. „O polityku”
4. „Wiadomość pierwsza”
5. „Najbardziej”
6. „Słowiański”
7. „Jeśli nawet śpię”
8. „Uwierz mi, że”
9. „Kolekcjoner (według Fowlesa)”
10. „Francuski bez”
11. „Wiadomość druga”
12. „Bajka dla ciebie”
13. „Skrzydła”
14. „Nic nie pachnie jak ty”