Okładka do albumu: The Doors – Strange Days

The Doors – Strange Days

Wykonawca: The Doors
Okładka: Strange Days
Tagi: ,

Opis okładki

Okładka płyty The Doors “Strange Days” na pierwszy rzut oka nie zawiera w sobie żadnych informacji nt. wykonawcy i albumu.

Fotografia J. Brodsky’ego użyta przez W. Harvey’a do przygotowania okładki jest mocno kontrastowa, dominują barwy chłodne, a wśród nich przede wszystkim fiolet. W sposób charakterystyczny dla ówczesnej kolorowej fotografii pojawiał się wszędzie – na ludzkiej skórze, chodniku czy na – już tylko z nazwy – czerwonej cegle.

Treść okładki w całości stanowi zdjęcie dziwacznej, cyrkowej trupy wykonane prawdopodobnie w ślepej uliczce. Po prawej stronie dominuje, zajmując pół frontu płyty, siłacz. To tęgawy, będący w średnim wieku, łysy mężczyzna z wąsem. Występuje w czarnym podkoszulku na ramiączkach i w… spódniczce ze wzorem w tygrysie pręgi. Stoi ciężko na rozstawionych nogach w rzymskich sandałach – podeszwa mocowana rzemieniami do stopy i łydki i z wyraźnym wysiłkiem dźwiga nad głową ciężar, niewidoczny już w kadrze. Po lewej stronie okładki, jeśli nie tańczy, to stoi na jednej nodze karzeł. Jest w kapeluszu, nie meloniku, ale za to z laseczką w dłoni i w przydużym garniturze. Za nim, w głębi kadru jest widoczny żongler, podrzuca trzy czerwone piłeczki. Jeszcze bardziej w głębi występuje dwójka gimnastyków – jeden unosi nad głową drugiego, razem tworzą literę “T”. W tle, przy lewej krawędzi, znalazł się jeszcze trębacz w bardzo ciemnym garniturze.

Przy prawej natomiast krawędzi, niejako za plecami siłacza, wisi na ścianie plakat. Widnieją na nim czarno-białe portrety członków zespołu i nazwa “The Doors”, pod nią, krzywo, niczym informacja “sold out” doklejono słowa “Strange Days”.

Podobny, choć lepiej widoczny i czytelniejszy plakat “Doors’ów” z doklejonym tytułem płyty, znajdziemy na tzw. czwartej okładce, czyli rewersie płyty. Po rozłożeniu okładki w taki sposób, że po lewej mamy “tył”, a po prawej stronie “przód” płyty okazuje się, że zdjęcie jest większe i zajmuje obie strony. Podążając od lewej, napotykamy wspomniany plakat, a zaraz obok niego, stojącą w – nomen omen – drzwiach, młodą kobietę ubraną we wzorzystą, długą szatę po kostki. Patrzy z lekkim zaciekawieniem na cyrkowców na ulicy, ignorując nieco drugiego karła, szarmancko kłaniającego się z tamburynem w dłoni, dokładnie tak, jak trzyma się kapelusz zbierając datki.

W rzeczywistości na okładce nie widnieją prawdziwi cyrkowcy. Fotografię wykonywano w środku lata, kiedy wszystkie trupy cyrkowe były raczej niedostępne. Siłacza gra ochroniarz z pobliskiego klubu, trębaczem został przypadkowy taksówkarz (z gażą 5$), a żonglerem… asystent fotografa. W trakcie wykonywania zdjęć zrezygnował z trzeciej piłeczki, która została dodana do zdjęcia w postprodukcji, podobnie jak oba plakaty The Doors. Jedynie gimnastycy zaangażowani do sesji mieli w miarę jako takie pojęcie, co powinni robić a karłów wynajęto ze specjalistycznej agencji.

Karły znalazły się w “kosztorysie” tylko dlatego, że Morrison nie godził się na udział w sesji zdjęciowej i obecności na okładce płyty. Ich zadaniem miało być niesienie lustra, w którym odbijałby się zespół, ale i na to lider The Doors w końcu nie przystał. Stąd plakaty dodane w postprodukcji i w efekcie – jedna z najbardziej intrygujących płytowych okładek wszech czasów. Formalnie, bez nazwy zespołu, tytułu płyty i wizerunku artystów, ale…

Autor: Artur Rawicz

Lista utworów

  1. Strange Days – 3:09
  2. You’re Lost Little Girl – 3:03
  3. Love Me Two Times – 3:16
  4. Unhappy Girl – 2:00
  5. Horse Latitudes – 1:35
  6. Moonlight Drive – 3:04
  7. People Are Strange – 2:12
  8. My Eyes Have Seen You – 2:29
  9. I Can’t See Your Face in My Mind – 3:26
  10. When the Music’s Over – 10:59

Posłuchaj albumu

The Doors – Strange Days– Posłuchaj w serwisie YouTube. Otwiera się w nowym oknie.