Na okładce wykorzystano,Okladka w brązowo- żółtej tonacji. Przedstawia fotografię członków niemieckiej eskadry Jagdstaffel 11, Na górze napis Led Zeppelin

Led Zeppelin – II

Wykonawca: Led Zeppelin
Okładka: Led Zeppelin II

„The brown bomber” – właśnie tak bywał nazywany drugi album Led Zeppelin. Nazwa pojawiła się między innymi dlatego, że ta oryginalna, nadana przez sam zespół nie była najbardziej porywająca, cóż bowiem jest ekscytującego w określeniu II… Wpływ na pojawienie się „Brązowego bombowca” miała jednak przede wszystkim okładka albumu. Jest ona rzeczywiście utrzymana głównie w brązach, a  skojarzenia z lotnictwem wojskowym są oczywistym wynikiem umieszczonego na niej zdjęcia. Na  okładce wykorzystano, pochodzącą z 1917 roku, fotografię członków niemieckiej eskadry Jagdstaffel 11, walczącej w I wojnie światowej. Stanowiła ona część „Latającego cyrku” dowodzonego przez jednego z najskuteczniejszych pilotów myśliwskich Martina von Richthofena, który zapisał się w  historii walk powietrznych jako Czerwony Baron. Na okładce on sam się jednak nie pojawia, jest podobno zasłonięty kłębami dymu. Twarze pozostałych żołnierzy zostały zaś pozamieniane lub pozmieniane.

Zdjęcie członków eskadry, dosyć zresztą niewyraźne, jest umieszczone na dole okładki, bardziej po jej prawej stronie i sięga mniej więcej do połowy wysokości obwoluty. Piloci tworzą jakby trzy nieregularne szeregi. Na samym dole, z przodu grupy, siedzi na ziemi jeden z żołnierzy, dwaj następni, tworzący drugi szereg, są za nim i prawdopodobnie siedzą na jakichś stołkach (choć tych podparć zupełnie nie widać). Reszta członków eskadry, w sumie 7 osób, stoi ramię w ramię w trzecim szeregu. Wszyscy mają na sobie wojskowe stroje: płaszcze, kurtki, a niektórzy także czapki z daszkiem.

Chociaż zdjęcie jest oryginalne, twarze widniejących na nim osób zostały pozmieniane. Na okładce można więc rozpoznać wszystkich czterech członków Led Zeppelin. Jimmy Page i Robert Plant, licząc od  lewej, siedzą obok siebie i tworzą na zdjęciu drugi szereg. Przed nimi, na ziemi, znalazł się John Paul Jones, a John Bonham stoi najbardziej po prawej stronie. Oprócz muzyków w grupie są także menager Led Zeppelin Peter Grant – stoi pierwszy z lewej i ma obok siebie bluesmana Blind Williego Johnsona. Czwarty od lewej, a więc w samym środku stojących, jest natomiast szef tras zespołu Richard Cole. On, podobnie jak menager grupy, ma dodane okulary przeciwsłoneczne i brodę. Ramię w ramię z nim figuruje Glynis Johns – brytyjska aktorka znana z roli matki w filmie Mary Poppins. Johns stoi, a przed nią siedzi Jimmy Page. Między Johns a Johnem Bohnamem widnieje zaś astronom Frank Borman, który jest nieco przysłonięty przez siedzącego Roberta Planta. Została jeszcze osoba trzecia od lewej strony. Najprawdopodobniej jest to jedyny na okładkowym zdjęciu prawdziwy żołnierz „Latającego cyrku”. Podobizna mężczyzny została jednak zmieniona, ma on dodaną brodę.

Za ludźmi unoszą się poskręcane kłęby biało-żółto-beżowego dymu. Na jego tle, mniej więcej na środku, znalazł się prosty, wykonany drukowanymi literami napis Led Zeppelin. Litery L i Z są zdecydowanie większe od pozostałych, a pod nazwą grupy umieszczono drukowaną cyfrę II. Z kłębów dymu wyłania się zaś widmowy zarys zeppelina. Zajmuje górną połowę okładki tworząc tam skośną, białą plamę. Kształt sterowca kojarzy się od razu z wizerunkiem zeppelina wykorzystanym na debiutanckim albumie grupy, na Led Zeppelin I.

Okładka drugiej płyty angielskich muzyków od razu została uznana za wartą uwagi. Dowodem zainteresowania był między innymi fakt nominowania jej do nagrody Grammy w 1970 roku. Płyta zaś przeszła do historii nie tylko z uwagi na okładkę. Album jest do dziś uważany za jeden z najlepszych i zdecydowanie najcięższy w dorobku zespołu. Przyniósł takie hity, jak Whole Lotta Love, Thank you, Heartbreaker czy Moby Dick. 

Autorzy: Roberto i Karola Więckowscy

Lista utworów:

Strona A:
A1 Whole Lotta Love 5:34
A2 What Is And What Should Never Be 4:44
A3 The Lemon Song 6:19
A4 Thank You 4:47

Strona B:
B1 Heartbreaker 4:14
B2 Living Loving Maid (She’s Just A Woman) 2:39
B3 Ramble On 4:23
B4 Moby Dick 4:21
B5 Bring It On Home 4:20