Okładka do albumu: Eric Clapton – Slowhand

Eric Clapton – Slowhand

Wykonawca: Eric Clapton
Okładka: Slowhand

Opis okładki

Okładka to zbliżenie na gryf gitary i położoną na nim lewą rękę. Gdyby do zdjęcia został dodany plik muzyczny, z pewnością usłyszelibyśmy brzmienie akordu G-dur. Palce widocznej na okładce ręki są bowiem ułożone w charakterystyczny dla tego akordu sposób. Zdjęcie jest czarno-białe, gryf biegnie poziomo od lewej strony obwoluty. Główka gitary jest ukośna, wzdłuż górnej krawędzi w jednym rzędzie, jest na niej umieszczonych sześć kluczy. Nazwa gitary jest niewidoczna, bo zdjęcie jest nieostre. Nie widać też muzyka, niemal całkowicie znalazł się poza kadrem. Wiadomo jedynie, że ma na sobie koszulę lub bluzkę z długim rękawem z mankietem, a strój jest kraciasty. Tuż przy lewej krawędzi okładki widoczny jest też fragment czarnej deski gitary.

Na górze, na całej szerokości, widnieje nazwisko twórcy i tytuł płyty. Wszystko jest rozmieszczone w dwóch wierszach i napisane czarną prostą czcionką, wielkimi literami. Całość na białym tle.

I koniec. Ręka Claptona, Slowhand. Nawet nie ma pewności, że to Clapton. Okazuje się, że reszta fotografii jest na tylnej okładce. Kilka rzeczy się wyjaśnia. Gitara jest elektryczna, co więcej, jest to kultowy Fender Stratocaster. Gitarzysta ma na sobie rozchełstaną koszulę i kraciastą kamizelkę. Gitara jest zawieszona na szerokim pasku, a muzyk używa tzw. kostki, którą trzyma w prawej ręce. Niestety, dalej nie ma pewności, kto jest na zdjęciu, bo głowa i nogi wychodzą poza kadr.

Tytuł płyty nawiązuje do pseudonimu Erica Claptona, który został mu nadany dekadę wcześniej. Nie chodziło, wbrew pozorom, o styl gry, a o reakcję publiczności na przerwy, jakie muzyk robił podczas koncertu, gdy zdarzyło mu się zerwać strunę w gitarze. Wolne rytmiczne oklaski nazywane są „slowhand clap”, stąd żartobliwe „Slowhand Clapton”.

Jest kilka różnych wyjaśnień okoliczności powstania pseudonimu, dość powiedzieć, że przypadł Claptonowi do gustu na tyle, że tak właśnie postanowił zatytułować swoją piątą płytę studyjną z 1977 roku.

Autor: Andrzej Zugaj

Lista utworów

Strona pierwsza

  1. Cocaine – 3:38
  2. Wonderful tonight – 3:41
  3. Lay down Sally – 3:56
  4. Next time you see her – 4:01
  5. We’re all the way – 2:32

Strona druga

  1. The Core – 8:45
  2. May you never – 3:01
  3. Mean old frisco – 4:42
  4. Peaches and diesel – 4:46